Steeds meer mensen lezen, schrijven en bewaren informatie digitaal. Boeken maken plaats voor e-readers en documenten verdwijnen naar de cloud. Dat lijkt automatisch duurzamer, maar de milieu-impact van digitale alternatieven is minder vanzelfsprekend.
Productie centraal bij duurzaamheid e-reader versus papieren boek
De productie bepaalt het grootste deel van de milieu-impact. Voor papieren boeken zijn hout, inkt en lijm nodig, gevolgd door het drukproces. Een e-reader bestaat uit metalen, kunststoffen en halfgeleiders waarvan de winning en verwerking veel energie vraagt.
Eén e-reader kost veel meer energie om te maken dan één boek. Toch lees je op een e-reader meerdere titels zonder nieuw materiaal. Volgens Milieu Centraal is digitaal duurzamer vanaf ongeveer 25 boeken; andere studies noemen zestig boeken. Een e-reader gaat gemiddeld vijf jaar mee. Wie jaarlijks vijf tot tien boeken leest en zijn toestel goed onderhoudt, kiest al snel voor de duurzamere optie. Wie veel boeken leent, ruilt of tweedehands koopt, komt met papier meestal beter uit.
Lezen van krant of boek binnen duurzaamheid e-reader versus papieren boek
Voor kranten maakt het weinig verschil of je ze op papier of digitaal leest. De milieu-impact hangt vooral af van het aantal lezers per exemplaar en het aantal apparaten waarop iemand digitaal leest. Hoe vaker een papieren krant wordt doorgegeven, hoe duurzamer ze wordt.
Aantekeningen maken en duurzaamheid e-reader versus papieren boek
Digitale notities op tablet, laptop of digitaal schrijfvlak hebben meestal een hogere milieu-impact dan papier. Gebruik je een tablet echter al intensief voor andere toepassingen, dan blijft het verschil beperkt. Voor grote volumes notities blijft papier de meest duurzame keuze, zeker wanneer je kiest voor gerecycled of verantwoord geproduceerd papier. Een vulpen is daarbij duurzamer dan wegwerpschrijfgerief.
Documenten bewaren en duurzaamheid e-reader versus papieren boek
Cloudopslag bespaart papier, drukwerk en chemische verwerking, maar datacenters vragen veel energie en water. Ze zijn goed voor ongeveer één procent van het wereldwijde elektriciteitsverbruik. Een groot deel van de data wordt nooit meer geopend, zoals oude foto’s of vergeten downloads. Wereldwijd vormt deze ongebruikte data meer dan de helft van alle opgeslagen bestanden en veroorzaakt ze miljoenen tonnen CO₂-uitstoot. Ongebruikte of dubbele foto’s zorgen volgens schattingen voor gemiddeld tien kilogram CO₂ per volwassene per jaar.
Bron: De Morgen
