Elektrificatie in Europa: Batterijen, koolstofarm België en Chinese auto’s 

In Brussel vindt jaarlijks de Electric Lunch van Electra plaats, Ecotips was aanwezig op de editie van 2025. Electra’s General Manager Louis-Charles opent het evenement met een oproep tot samenwerking. Hij benadrukt dat het evenement een ontmoetingsplaats wil zijn waar ideeën, expertise en belangen samenkomen: “De Electric Lunch is een platform, een unieke kans in België. We willen mensen samenbrengen, laten debatteren en een ecosysteem creëren dat ook na vandaag blijft bestaan”.  

Electra zelf speelt een voorbeeldrol in de infrastructuur voor elektrische auto’s. In amper vier jaar tijd groeide de onderneming van een Parijse start-up tot een Europese speler met 750 snellaadpunten in België en aanwezigheid in tien landen. “39 procent van de Belgische EV-bestuurders heeft al bij ons geladen, en dat aantal stijgt dagelijks”. Tegen 2030 moeten er twee miljoen elektrische wagens rijden in ons land, tien keer zoveel als vandaag. 

Om die groei te faciliteren zijn er enorme investeringen nodig in onze netcapaciteit, infrastructuur en regelgeving. Daarom werden drie panelgesprekken georganiseerd, elk met een eigen focus. 

Vloek of zegen  

Het eerste debat gaat over energie en de dalende capaciteit van onze netcongestie. De vraag blijft of batterijen kunnen helpen om pieken en dalen in elektriciteitsverbruik op te vangen, of gaan ze juist het probleem vergroten? 

Olivier Devolder (ORES) deelt zijn standpunt: “Als je batterijen klassiek inzet, kunnen ze de situatie verergeren. Maar met een goede integratie worden ze belangrijk om nieuwe aansluitingen mogelijk te maken en diensten aan het net te leveren”. Hij haalt het belang aan van flexibele aansluitingsakkoorden, waardoor batterijen kunnen dienen als buffer voor windparken, laadstations of industriële sites. 

Andreas Tirez (FEBEG) noemt batterijen “een zegen voor het systeem, als ze slim worden aangestuurd”. Hij wijst erop dat hun grote flexibiliteit, zowel qua locatie als qua capaciteit, enorme kansen biedt. “Je zet ze neer waar je wil, ze maken weinig lawaai en stoten niets uit. Zo kan het stroomnet efficiënter gebruikt worden, zeker in combinatie met zon en wind.” 

Maar er zijn ook risico’s. Omdat congestie vaak een lokaal probleem is, kan een kleine groep spelers te veel macht krijgen. Tirez waarschuwt: “Er moet een kader komen dat misbruik voorkomt. Anders duiken er nieuwe problemen op.” 

België koolstofarm 

In het tweede panelgesprek gaat het woord naar Federaal Minister van Mobiliteit Jean-Luc Crucke en Dirk van Evercooren van energiebedrijf 2degNRG. Ze brengen de rol van elektrische auto’s in de Belgische klimaatstrategie in kaart. 

Crucke legt meteen de nadruk op multimodaliteit: “Als ik over klimaat spreek, moet je het vervoer nemen dat beter is voor het klimaat. Dat is meestal openbaar vervoer. De trein, maar ook bus en tram.” Hij haalt Zwitserland aan als voorbeeld met zijn geïntegreerd openbaar vervoer: één ticket, één systeem, ondersteund door publieke en private spelers. “Bij ons zijn er vier ministers van Mobiliteit. Maar voor het eerst zie ik dat we allemaal in dezelfde richting kijken. Dat biedt kansen.” 

Naast openbaar vervoer zijn elektrische voertuigen volgens Crucke even belangrijk. Toch erkent hij dat niet iedereen zich een EV kan permitteren: “Daarom moeten we eerst inzetten op professionele voertuigen en op termijn voor iedereen betaalbare oplossingen bieden.” 

Dirk Van Evercooren (Two Degrees Energy) benadrukt de efficiëntie van elektrische motors: “Een verbrandingsmotor gebruikt 80 procent van de energie voor warmte en verliest die. Een elektrische wagen zet 90 procent om in beweging. Dat is een factor drie tot vier efficiënter.”  

Hij doet een oproep aan de regering: “Realiseer de energy tax shift, slank de energiefactuur af en schuif die hoge kost op naar fossiele brandstof. “Volgens hem kan België de Parijse klimaatdoelstellingen anders onmogelijk halen. De minister geeft toe dat de fiscale bonussen beperkt zijn, maar herinnert iedereen eraan dat hij niet alleen over deze beslissing gaat: “Ik kan hier geen beloftes doen, maar we moeten samen stappen zetten.” 

Chinese auto’s 

Het derde panelgesprek gaat over de positie van Europa tegenover Chinese elektrische wagens. Hoe beschermt Europa zijn eigen markt? 

Yvan Verougstraete (Europees Parlement): “Europa is aan het sterven. Als onze enige strategie vereenvoudiging is, zullen we de race verliezen. Hij maakte een analogie met een sportwedstrijd. “Als je denkt dat je een wedstrijd wint tegen iemand die doping gebruikt, of iemand die je benen breekt als je wint, ben je naïef,” stelt hij. “Als we onze eigen energie niet hebben, winnen we nooit de race.” 

“Ik wil niet langzaam sterven. Ik neem liever wat risico, maar wel met de hoop dat Europa opnieuw kan openbloeien.”

Yvan Verougstraete, lid van het Europees Parlement en voorzitter van Les Engagés 

Arthur Corbin (Europese Commissie) erkent dat de Europese auto-industrie “op de rand van de afgrond” staat: “Zes jaar geleden hadden we een handelsoverschot met China van zeven miljard. Vandaag is dat een tekort van zeven miljard, enkel in de toeleveringsindustrie.”  

Hij kondigt aan dat de Commissie eind dit jaar een initiatief zal voorstellen: wie in Europa wil verkopen, zal meer lokaal moeten produceren, investeren in jobs en technologie delen. “Dat deden de Chinezen ook toen wij hun markt betraden. Het is tijd dat Europa hetzelfde doet.” 

Professor Joeri Van Mierlo (VUB, MOBI) denkt tenslotte dat die technologische dominantie snel kan verschuiven: “Tien jaar geleden was Japan marktleider in batterijen, daarna Korea, nu China. Die verandering kan dus ook opnieuw in Europa, als we een degelijke langetermijnvisie hebben.” Volgens hem is het nodig dat Europese inzet op betaalbare elektrische wagens: “De Volkswagen van de toekomst moet opnieuw de wagen van het volk zijn: elektrisch, betaalbaar en Europees.” 

Slimmere keuzes 

De drie panels brengen één duidelijke boodschap: het wordt tijd dat Europa sneller slimmere keuzes maakt. Van de juiste integratie van batterijen in het elektriciteitsnet, over een fiscale hervorming die elektrificatie aantrekkelijk maakt, tot een eigen industrie die Europa terug op de kaart zet.