Energie
Batterijpaspoort wordt vanaf 18 februari 2027 verplicht in de EU
Het Digital Product Passport is vanaf 18 februari 2027 verplicht voor batterijen, ook e-bikeaccu's. Zo bereid je je voor op de eerste deadline.
Vanaf 18 februari 2027 geldt het eerste verplichte Digital Product Passport in de Europese Unie. E-bikeaccu’s, batterijen voor elektrische auto’s en industriële batterijen boven 2 kWh krijgen een digitaal paspoort.
Het Digital Product Passport (DPP) wordt op die datum voor het eerst verplicht voor een productcategorie. Batterijen openen de rij, daarna volgen gefaseerd andere productgroepen, waaronder textiel en kleding, meubels en elektronica.
Software-aanbieder osapiens roept bedrijven op om ontbrekende product- en leveranciersgegevens nu in kaart te brengen. Het opvragen, controleren en verwerken ervan kost tijd, zeker als meerdere leveranciers betrokken zijn.
Wat consumenten en recyclers te zien krijgen
Via een QR-code raadplegen consumenten openbare informatie over onder meer de samenstelling, capaciteit en verwachte levensduur van een batterij. Reparateurs vinden er aanwijzingen voor veilige reparatie en demontage. Bedrijven kunnen nagaan of een gebruikte batterij geschikt blijft voor een ander doel, bijvoorbeeld de opslag van zonne-energie.
Recyclers zien welke materialen ze kunnen terugwinnen. Technische en bedrijfsgevoelige gegevens blijven voorbehouden aan bevoegde partijen.
In België zijn naar schatting meer dan twee miljoen elektrische fietsen in omloop. Volgens onderzoek uit 2025 van belangenvereniging Pro Velo heeft vier op de tien huishoudens er minstens één. Volgens TRAXIO, de federatie van de mobiliteitssector, waren elektrische fietsen in 2025 goed voor 51 procent van de Belgische fietsverkoop, ongeveer 295.000 exemplaren.
Gegevens liggen bij verschillende partijen
Niet alleen batterijfabrikanten hebben werk. Ook importeurs en merken die batterijen inkopen en in de EU verkopen, kunnen verantwoordelijk zijn voor het paspoort. Het vraagt gegevens over de fabrikant, productieplaats en -datum, gebruikte materialen, capaciteit en verwachte levensduur.
Die informatie zit verspreid over leveranciers, interne systemen en technische documenten. Voor de CO₂-voetafdruk, gerecycled materiaal en verantwoorde grondstoffenwinning gelden afzonderlijke ingangsdata.
“Een paspoort aanmaken gaat sneller dan ontbrekende gegevens bij leveranciers boven tafel krijgen”, zegt Stijn Scheepers, Global Strategic G2M Lead bij osapiens. Volgens hem zijn de resterende honderd dagen nodig om informatie te verzamelen, te controleren en het paspoort te testen.
Nu in het magazine: Ecotips 26.05
De Efteling: klimaatneutraal sprookje



