Natuur-apps spelen sleutelrol in wetenschappelijk onderzoek

Digitale natuur-apps, waarmee gebruikers foto’s en geluidsopnames van dieren en planten delen, groeien in hoog tempo uit tot een belangrijke bron van wetenschappelijke data. Duizenden studies maken inmiddels gebruik van deze vorm van burgerwetenschap.

Van toevallige vondst tot wetenschappelijke publicatie

In 2019 fotografeert een wandelaar in Noord-China een opvallende vlieg die lijkt op een bij. Hij plaatst de foto in een natuur-app, waar een insectenexpert de soort herkent als onbekend. Een jaar later verschijnt een wetenschappelijk artikel over deze nieuwe soort.

Dit is slechts één van de vele voorbeelden waarin natuur-apps bijdragen aan de wetenschap. Onderzoek van de Universiteit van Florida laat zien dat deze platforms helpen bij het in kaart brengen van veranderende verspreidingsgebieden, het opsporen van invasieve soorten en het ontdekken van nieuwe organismen.

Snelle groei van gebruik in wetenschap

“Het wetenschappelijk gebruik van natuur-apps is in vijf jaar tijd vertienvoudigd en volgt de datagroei van deze platforms op de voet,” zegt Brittany Mason, data-analist bij de Universiteit van Florida. “Meer observaties, vooral in onderbelichte regio’s en bij weinig bestudeerde soorten, vergroten de onderzoeksmogelijkheden aanzienlijk.”

Oorspronkelijk werden dergelijke apps vooral incidenteel ingezet, bijvoorbeeld bij de herontdekking van zeldzame soorten of het maken van verspreidingskaarten. De recente analyse toont aan dat de technologie nu op veel grotere schaal wordt gebruikt voor het volgen van soorten en hun migratie. Ook natuurbeschermingsorganisaties gebruiken deze gegevens om de status van bedreigde soorten te beoordelen.

Hoe natuur-apps werken

De meeste natuur-apps laten gebruikers foto’s of geluidsopnames uploaden van planten, dieren, schimmels en andere organismen, samen met tijd- en locatiegegevens. Een community van vrijwilligers controleert de waarnemingen en deelt relevante data vaak met internationale biodiversiteitsdatabanken.

“Miljoenen mensen geven nu direct vorm aan hoe we biodiversiteit begrijpen en beschermen,” zegt Corey Callaghan, hoofdauteur van de studie. “Door observaties te delen, worden burgers belangrijke spelers in de strijd tegen biodiversiteitsverlies.”