BMW Isetta, maar dan nieuw. De iconische microauto heeft de mosterd duidelijk uit de jaren ’50 en ’60 gehaald en alles vernieuwd. Het resultaat is een bijzondere elektrische auto die iedereen heeft gezien.
Overal waar je komt met de Microlino, val je op. De kleine auto laat niemand onberoerd. In de twee weken dat we ermee mochten rijden, heeft het meermaals als ijsbreker gediend om een goede babbel te hebben. Wijzelf zijn fan van deze auto, maar tegelijk ook niet.
En soms weer wel, om daarna weer boos erop te worden. Haat-liefde, met een pittig prijskaartje van 19.990 euro voor de basisversie (90 km/u maximumsnelheid, de 45 km/u-versie start vanaf 17.990 euro). Allereerst de voetjes op de grond.
Geen luxeauto
De Microlino is geen luxeauto. Een bloemlezing: de radio is een bluetooth speaker (zelf opladen, handenvrij bellen niet goed hoorbaar), geen cruise control, geen navigatie (eigen smartphone gebruiken), spartaans stuur, geen thermostaat, trommelremmen, een stinkende verwarming, elektromotor maakt veel geluid binnen, manuele handrem, geen servostuur en ga zo maar door.
Je betaalt een luxeprijs, dan zou die lijst niet zo uitgebreid mogen zijn. Iedereen die we spreken vindt het een geweldige auto, tot we de prijs vermelden. Hou bovendien met een maximumlengte rekening voor de bestuurder. Uit ervaring merken we dat je tot 1,85 meter comfortabel kan rijden. Daarboven raken je knieën soms het stuur. Enkel de stoel is verstelbaar, niet het stuur.
Gezellig met twee
Vorm boven functie, zo kan je de Microlino bekijken. De zijspiegels zijn ontzettend klein (geen dode hoek), er is geen achteruitkijkspiegel en omdat de achterkant van de auto smaller is dan de voorkant zijn manoeuvres niet altijd gemakkelijk. Wél gezellig: met twee zit je in deze auto alsof je naast elkaar in de zetel zit.
Het dashboard achter het stuur is maar een fragiel scherm waar weinig informatie op staat. Batterijcapaciteit, snelheid, meer moet je niet verwachten. De temperatuur buiten? Dat mag je zelf voelen met je hand uit het venster.
Aan connectiviteit geen gebrek met tweemaal USB-C en USB-A om je telefoon of de meegeleverde bluetooth speaker mee op te laden.
Vlammen
Ondanks alle kritiek over het spartaans interieur, zijn we wel fan van hoe de Microlino rijdt. Dankzij de batterij in de vloer, ligt hij goed op de baan. Het voelt als een gocart waarmee je op de openbare weg mag rijden. Spijtig dat de elektromotor zoveel lawaai maakt binnen. Je beperkt je ritten beter tot maximum een half uur (of je zet een hoofdtelefoon op).
Regeneratief remmen voelt natuurlijk aan. Naar ons gevoel had dit gerust nog sterker mogen remmen, maar het doet wel zijn werk in de huidige vorm. Leuk detail: de boostmodus tekent een vlam op het display achter je auto en wordt groter naarmate je sneller rijdt. Die boostmodus is bijvoorbeeld handig wanneer je snel richting je topsnelheid wil gaan. Standaard klimt de auto vlot naar 60 km/u, hoger duurt langer tenzij je de boost inschakelt.
Laden kan aan 2,2 kW maximum, wat betekent dat er geen verschil is tussen laden via een stopcontact of via een aparte thuislader (of snellader). Vol laden duurt tussen de 2 uur en 5,5 uur, afhankelijk van de batterijcapaciteit van de Microlino.
Heel ruim rijbereik
Je hebt de keuze uit drie capaciteiten, 5,5 kWh (93 km), 10,5 kWh (177 km) en 15 kWh (228 km). Het theoretische bereik komt bijna exact overeen met de praktijk, zelfs wanneer je regelmatig tegen de maximumsnelheid van 90 km/u zit.
Met de Microlino op de autosnelweg? Waarom niet? Zet je rechts op hetzelfde tempo als de vrachtwagens, niks aan de hand. Omdat je aan dezelfde snelheid rijdt, hebben we op een traject van 50 km maar drie vrachtwagens gehad die ons hebben voorbijgestoken. Je hebt geen onveilig gevoel, ook al moet je wel weten dat je benen de kreukelzone zijn in dit type auto.
Microauto
De iconische voorkant is extra mooi omdat er geen nummerplaat is. De Microlino is ingeschreven als motor, waardoor je enkel achteraan een nummerplaat hebt.
Instappen vooraan went bijzonder snel en is comfortabel. Daar tegenover staat wel dat je slim moet parkeren en ruimte laat achteraan. Stel dat iemand kort tegen jou parallel parkeert, kan je niet in de auto omdat de deur niet open kan.
Riant koffer
La dolce vita tekent onmiddellijk present wanneer je het dak openschuift. Het voelt allemaal goedkoop plastic aan, maar het werk. Extra handig om grote mensen extra hoofdruimte te geven.
Het grootste pluspunt van de Microlino is het koffer. Met een volume van 230 liter kan je bijzonder veel meenemen voor een microauto. Minpunt is dat je de koffer enkel kan openen via de sleutel. Een knop achteraan geniet de voorkeur, ook al beseffen we wel dat het design minder mooi is.
Rijdend reclamebord
Wie deze wagen particulier wil kopen, is de prijs veel te hoog voor wat je terugkrijgt. Het is een leuke stadswagen en je kan met het rijbereik gemakkelijk in Vlaanderen rondrijden, maar mits een beetje opleg heb je al een ‘echte’ elektrische auto in plaats van een microauto.
Waar we wel veel potentieel in zien, is de Microlino als reclamebord. Besticker de wagen met je merk en rijd ermee rond in steden en aan de kust. De auto krijgt overal veel bekijks. Als rijdend reclamebord is deze auto een voltreffer met zijn bijzondere uiterlijk. Daarvoor betaal je de hoofdprijs, het schrale interieur en gebrek en comfort moet je erbij nemen.
Eindverdict: Als rijdend reclamebord is de Microlino een briljante investering. Puur als stadswagen is hij te duur voor wat je terug krijgt. Tenzij je graag gezien wordt.
Microlino, vanaf 19.990 euro incl. btw, microlino.be
