Polestar 4 getest: blik op de toekomst

Polestar duwt het gaspedaal in met heel wat nieuwe modellen die nu beschikbaar zijn of in de nabije toekomst verkrijgbaar zijn. Het meest bijzondere model tot nu toe is de Polestar 4 omdat die geen achterruit meer heeft. Dat is opvallend, maar deze wagen heeft veel meer om handen om zomaar gelabeld te worden als de ‘auto zonder achterruit’.  

Opvallen in autoland is niet moeilijk wanneer je aankondigt dat een model geen achterruit krijgt maar een camera. Er werd nog net geen moord en brand geschreeuwd waarom dat nodig was, maar vrachtwagenchauffeurs, bussen en bestelbusjes doen het al langer zonder. Het geeft de Polestar onmiddellijk een bijzondere look die je nog nergens anders hebt gezien. Een frisse wind, maar gelukkig heeft deze EV nog veel meer interessante keuzes gemaakt. 

Wel/geen SUV 

De Polestar 4 wordt in de markt gezet als een SUV, maar dat vinden we wat kort door de bocht. Je merkt dat je iets hoger zit als bij een traditionele sedan, maar het rijgevoel is niet dat van een SUV. Het zit tussen sportief en comfortabel in. Dat klinkt in theorie goed, in de praktijk resulteert dat in een minder sterk gevoel dat je verbonden bent met de weg. Mogelijk zit de zweverige, comfortabele vering daar ook voor iets tussen. 

Het gebrek aan achterruit zorgt ervoor dat de achterbank meer ruimte heeft bovenaan. Het glas blijft doorlopen tot achter het hoofd, wat een fijn gevoel van open ruimte creëert. Dat in combinatie met heel comfortabele zetels achteraan met heel wat beenruimte en een vlakke vloer maakt de Polestar 4 extra luxueus. Het kleine scherm centraal voor basisbediening zoals verwarming en verstelbaarheid van de stoelen maakt het nog mooier. 

Wat betreft de camera in plaats van de achteruitkijkspiegel: die werkt prima. Je ziet meer dan met een traditionele spiegel. Het vraagt wel wat gewenning; je ogen moeten in het begin extra scherpstellen omdat je verwacht in de diepte te kijken. Na een vijftal dagen ben je het gelukkig wel gewoon. 

Luxueus 

Die luxe trekt zich door vooraan met optioneel beschikbare geventileerde (en verwarmde) zetels. De led-sfeerverlichting in planeetthema’s oogt heel luxueus. Wel vervelend is dat soms het foute profiel wordt gekozen wanneer we instappen. Mogelijk een softwarebug, maar fijn is het niet. We merken ook iets meer windruis dan we zouden om beter te doen dan het Duitse luxegamma. 

Je krijgt een sleutel bij de Polestar 4, maar je kan ook je smartphone met de app gebruiken. Dat laatste hebben we helaas niet kunnen testen. De auto is heel snel warm in de winterperiode. De stuurverwarming wordt automatisch ingeschakeld om je sneller een warm gevoel te geven, maar blijft naar onze mening te lang ingeschakeld. Pas na tien minuten schakelt die uit, tenzij je het manueel uitschakelt. Het stuur wordt bovendien extreem warm. 

De koffer achteraan is diep, maar niet heel hoog door de daklijn achteraan. We kunnen er minder in kwijt dan we hadden verwacht. Vooraan is er ook een beetje ruimte in de ‘frunk’. Ook van de ingebouwde speakers zijn we niet wild. Het geluid mist verfijning in de lage tonen. In deze prijsklasse verwachten we meer. 

Technologisch nog werk aan 

Aan technologie geen gebrek binnenin met het grote scherm centraal vooraan. Er is ook nog een klein scherm achter het stuur en een HUD om info voor je op de baan te projecteren. Die laatste werkt prima en bevat alle informatie die je zou willen.  

Het centrale scherm draait op Android Automotive en bevat functioneel alles wat je verwacht in een wagen. Waar we minder over zijn te spreken, is de resolutie van het scherm. In de specificaties moet die hoog genoeg zijn, maar het lijkt alsof het besturingssysteem in een lagere resolutie informatie weergeeft. Het scherm achter het stuur oogt gevoelig scherper dan het centrale scherm. Zoiets zou toch niet mogen. 

Polestar mag ook iets meer naar de concurrentie kijken om zijn schermoppervlakte optimaler in te zetten. Je kan naast je kaart (Google Maps) twee, vier of zes sneltoetsen configureren in grote vierkante blokken. Vaak zijn die amper ingevuld, wat ze niet nuttig maakt. Bovendien zijn er nog maar heel weinig zulke ‘widgets’. Hier kan meer mee worden gedaan. 

Wat Polestar wel uitstekend doet, is het instellingenmenu. Alles wordt heel duidelijk weergegeven met extra informatie, zodat je altijd weet wat je doet. De 360-gradenweergave om te parkeren werkt ook bijzonder goed. 

Gedrag op de baan 

Op de baan gedraagt de Polestar 4 zich betrouwbaar, al moeten we wel wennen. ‘One pedal driving’ is gelukkig een optie die je kan inschakelen. Hetzelfde geldt voor Pilot Assist waar de auto zelfstandig rijdt en ook automatisch van baanvak kan wisselen wanneer je de richtingaanwijzer aantikt. De ervaring is heel vloeiend, ook al vinden we wel dat de auto heel snel zeurt dat we niet aandachtig zijn, ondanks dat we dat vaak wel waren. 

Waar we niet aan kunnen wennen in onze testperiode van een week, is het niet-lineaire gedrag van het gaspedaal. Eerst reageert de auto traag, om dan ineens veel sterker dan verwacht te versnellen wanneer je iets meer doorduwt. De auto naar Performance omschakelen helpt een beetje, maar helaas onthoudt het die optie niet wanneer je later opnieuw instapt. 

Pittig verbruik 

De achilleshiel van de Polestar 4 is zonder twijfel zijn verbruik. Toegegeven, de omstandigheden waren niet ideaal met een gemiddelde buitentemperatuur van vier graden Celsius, maar dan nog is gemiddeld 28,8 kWh/100 km te hoog. Dat is een pak hoger dan de 18,7-21,7 kWh/100 km WLTP van ons testmodel (Long range Dual motor) Een Tesla Model 3 (Long range Dual motor) in dezelfde omstandigheden zit rond de 18 kWh/100 km. 

Dat betekent ook dat de batterijcapaciteit van 100 kWh niet de 590 km WLTP benadert in de winter, maar niet eens de kaap van 400 km rondt. We zijn oprecht benieuwd hoe dicht de Polestar 4 in de zomer in de buurt van dat theoretische bereik komt. 

Polestar 4, vanaf 59.800 euro incl. btw, polestar.com