De Europese Unie introduceert de Green Transition Directive om consumenten beter te beschermen tegen misleidende duurzaamheidsclaims en bedrijven te dwingen transparanter te communiceren. Vanaf 27 september 2026 gelden strengere regels en een nieuw geharmoniseerd labelsysteem voor duurzaamheid.
Greenwashing is de laatste jaren sterk toegenomen en zorgt voor verwarring bij consumenten. Met de Green Transition Directive wil de EU deze praktijken tegengaan door duidelijke verboden en strengere eisen te stellen aan duurzaamheidsclaims. Lidstaten, waaronder België, moeten de richtlijn uiterlijk eind maart 2026 omzetten in nationale wetgeving.
De nieuwe regels bouwen voort op bestaande wetgeving zoals de Richtlijn Oneerlijke Handelspraktijken en de Richtlijn Consumentenrechten. Ze leggen een grotere nadruk op bewijsbare en inhoudelijke communicatie over duurzame, sociale en circulaire kenmerken van producten.
Strengere regels en verboden duurzaamheidsclaims
De richtlijn definieert duurzame kenmerken als materiële producteigenschappen die duidelijk en verifieerbaar moeten zijn. Claims over toekomstige doelen, zoals net zero in 2040, moeten ondersteund worden door concrete en openbaar toegankelijke plannen. Het gebruik van irrelevante kenmerken, zoals ‘plasticvrij’ bij producten zonder plastic, is niet toegestaan.
Bepaalde claims zijn expliciet verboden. Dit zijn onder meer labels zonder erkend certificatieschema, vage termen als groen of eco zonder bewijs, gedeeltelijke claims die volledige duurzaamheid suggereren en CO₂-neutraliteitsclaims die alleen op compensatie steunen. Bedrijven moeten dus kritisch zijn over hun communicatie en duurzaamheidsclaims aanpassen om aan de nieuwe regels te voldoen.
Meer transparantie en nieuw labelsysteem voor consumenten
Consumenten moeten voortaan beter geïnformeerd worden over duurzaamheid en commerciële garanties die verder gaan dan de wettelijke garantie. Ook informatie over de levensduur, reparatiemogelijkheden en beschikbaarheid van onderdelen moet duidelijk worden gecommuniceerd. Zo wil de EU reparatie stimuleren en de circulaire economie versterken.
Daarnaast komt er een geharmoniseerd labelsysteem vergelijkbaar met het energielabel. Dit systeem toont de wettelijke garantie op duurzaamheid en geeft een overzicht van extra duurzaamheidsbeloftes van producenten. De handhaving en sancties worden door de lidstaten zelf geregeld.
lees ook
Meer dan zestig grote merken verliezen terrein door dalende duurzaamheidsperceptie
